яαѕнα 101
روز اول دبیرستان انگاری همین دیروز بود... الان... ۱۰ روز کمتر از دوره ی دبیرستان مونده نمیدونم چرا... اولش که دانشگاه قبول شدم ( هم تو دانشگاه اتاوا هم تو دانشگاه کارلتون) داشتم بال در میاوردم... اونم همون پروگرامی که من میخواستم ... اما الان... نمیدونم.. عادیه؟؟ احساس میکنم دیگه حوصله ی درس خوندن رو ندارم... احساس میکنم که فایده ای برای زندگی کردن نیست... احساس میکنم مردن با زنده کردن هیچ فرقی نداره.. نمیدونم... شاید هر جوونی تو این سن اینقده حساس میشه.. اه باز ۱۳ روز درس و امتحان... بعدش ۲۶ جشن فارق التحصیلی... ۸ سپتامبر.... شروع یه زندگی تازه تو دانشگاه باید خوشحال باشم اما دلیلی واسه خوشحالی نمیبینم میترسم... از ادمای دور و ورم و تو دنیا میترسم کاش من من نبودم 
| قالب ساز وبلاگ پيچك دات نت |
درباره سايت
زندگي سراغازي است پي در پي كه ما را به حقيقت روياهايمان نزديكتر مي سازد
باشد تا تمام آغازها از پرتو خورشيد روشن شوند و روياهايت گرماي حقيقت را احساس كنند
آنكه رويا مي بيند، جاودانه مي ماند.
منوی سايت
پيوند های روزانه
آرشيو سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت